W 1946 wygrała pierwszą edycję turnieju U.S. Women’s Open. Dwa lata później była w gronie założycieli Ladies Professional Golf Association i została pierwszym prezydentem organizacji. Kontynuowała udane występy w gronie zawodowych golfistek, będąc wiodącą postacią dyscypliny obok Babe Zaharias, Betty Jameson i Louise Suggs. Odniosła łącznie 60 zwycięstw turniejowych, uwzględniając imprezy zaliczane do Wielkiego Szlema (majors) oraz imprezy w ramach Ladies Professional Golf Association i Western Pennsylvania Golf Association. W 1956 i 1959 była finalistką LPGA Championship. Jako pierwsza golfistka przekroczyła 100 tysięcy dolarów w zarobkach zawodowych, w 1954, 1955 i 1957 była liderką rankingu zarobków LPGA. Ostatnie turniejowe zwycięstwo odniosła w 1962, ale w życiu turniejowym uczestniczyła jeszcze kilkanaście lat.
Trzykrotnie została uznana za sportsmenkę roku przez Associated Press (1938, 1942, 1955), otrzymała również m.in. nagrodę Boba Jonesa (1963), przyznawaną przez United States Golf Association dla wybitnych postaci amerykańskiego golfa. Z kolei w uznaniu zasług samej Berg LPGA ufundowało nagrodę jej imienia, przyznawaną od 1978 dla najlepszych golfistek. W 1951 Berg znalazła się w World Golf Hall of Fame.