W 1633 powstała tutaj nowa szkoła łacińska, a w 1732 przyznano Hillerød prawa miasta handlowego. W 1658, podczas wojny duńsko-szwedzkiej, na zamku w Hillerød miało spotkanie królów Danii, Fryderyka III i Szwecji, Karola X Gustawa. W 1686 Hillerød otrzymał przywilej królewski na dwa jarmarki rocznie. Trzykrotnie, w latach 1692, 1733 i 1834, większość Hillerød spłonęła, co doskonale tłumaczy brak obiektów zabytkowych w samym mieście (poza zamkiem). Po wielkim pożarze w 1692, który strawił 46 domostwJ. P. Trap: Danmark. Frederiksborg Amt, Gads Forlag 1953, str. 79, wsparcia finansowego na odbudowę udzielił król Chrystian V. Ponowny pożar w 1733 strawił 72 budynki. Dwór królewski wsparł odbudowę miasteczka, lecz do rozwoju zniszczonego Hillerød najbardziej przyczyniło się tworzenie podstaw miejscowego przemysłu. W 1753 w miasteczku powstała manufaktura saletry i nastąpił rozwój handlu. Kolejny pożar w 1834 położył temu kres. Dopiero po uzyskaniu połączenia kolejowego z Kopenhagą w latach 60. XIX w. nastąpił ponowny rozwój miasta, a zniszczony pożogą Hillerød został, praktycznie biorąc, zbudowany od nowa. Wzniesiono szpital, zakłady mleczarskie, powstało wiele szkół, a w związku z rozwijającą się turystyką zaczęła tworzyć się baza hotelowa. Miasto otrzymało swoją pierwszą gazetę lokalną, Frederiksborg Amtstidende, w 1839.