Występująca w języku praindoeuropejskim strona medialna ((genus) medium) w języku łacińskim zanikła, a jej funkcje przejęła strona bierna.
Formy bezosobowe Formy bezosobowe czasownika w języku łacińskim (verbum infinitum, nomina verbalia) to: formy bezosobowe czasownika o charakterze rzeczownikowym (substantiva verbalia) infinitivus (bezokolicznik). W języku łacińskim jest sześć form bezokolicznika: infinitivus praesentis activi, infinitivus perfecti activi, infinitivus futuri activi, infinitivus praesentis passivi, infinitivus perfecti passivi i infinitivus futuri passivi. Infinitivus nie podlega deklinacji. gerundium (rzeczownik odczasownikowy). Gerundium podlega ułomnej deklinacji. supinum (celownik odczasownikowy). Supinum podlega ułomnej deklinacji. formy bezosobowe czasownika o charakterze przymiotnikowym (adiectiva verbalia), czyli participia (imiesłowy). W języku łacińskim są cztery participia: participium praesentis (activi), participium perfecti (passivi), participium futuri activi i participium futuri passivi, nazywane częściej gerundivum.