Inną metodą jest laserowa witreoliza YAG: promień lasera przez ułamek sekundy działa na męt powodując jego wyparowanie. W zależności od energii lasera stosuje się technikę waporyzacji (odparowania), obliteracji lub relokacji zmętnienia. Za pomocą tego zabiegu można zastosować technikę T-membranotomii (opisaną przez Ceesa van der Windta), która polega na nacinaniu odłącznej błony tylnej ciała szklistego laserem Nd:YAG, w kształcie litery T, które powoduje pożądane przemieszczenie się mętów położonych blisko siatkówki do nosowej i skroniowej części ciała szklistego. Procedura witreolizy laserowej jest czasochłonna i często niezbyt skuteczna, zwłaszcza w stosunku do ruchomych mętów.
Starą metodą jest farmakologiczna witreoliza, czyli stosowanie kropli do oczu z zawartością substancji jodowej, która przenika przez gałkę oczną i rozpuszcza drobne męty w ciele szklistym, jest ona jednak mało skuteczna i wymaga długotrwałego stosowania.
Obserwacja mętów Męty są z reguły zauważane przez okulistę lub optometrystę w badaniu z użyciem oftalmoskopu lub lampy szczelinowej, jednakże gdy męt znajduje się zbyt blisko siatkówki oka i jest drobny, może być niewidoczny w badaniu, mimo iż jest zauważany przez pacjenta. Zwiększenie oświetlenia, patrzenie przez wąską przesłonę lub przymrużenie oczu na jasnym tle ułatwia zauważenie mętów w oku.
Przypisy
Kategoria:Okulistyka