W 1971 przeszła operację ręki w szpitalu przy ul. Barskiej w Warszawie. Spowodowało to, iż przez pierwsze cztery miesiące 1972 nie trenowała. Następnie zajęła dopiero 5. miejsce na Mistrzostwach Polski. Na igrzyska olimpijskie do Monachium pojechała dzięki zaufaniu, jakim obdarzył ją trener kadry Tadeusz Purzycki. 10 września 1972 zdobyła srebrny medal olimpijski. Po zakończeniu kariery sportowej działała w klubie sportowym Drukarz Warszawa oraz w PKOl.
W 1966 została uhonorowana tytułem Mistrzyni Sportu. W 1972 została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Cztery razy otrzymała złoty Medal „Za Wybitne Osiągnięcia Sportowe”.
Od 1984 roku w Warszawie rozgrywany jest międzynarodowy Memoriał Ireny Szydłowskiej.
Osiągnięcia sportowe 1963 – złoty medal Mistrzostw Polski (wielobój indywidualny); 1964 – złoty medal Mistrzostw Polski (wielobój indywidualny); 1966 – złoty medal Mistrzostw Polski (wielobój indywidualny); 1967 – brązowy medal Mistrzostw Świata, Amersfoort (2x70 m); 1967 – brązowy medal Mistrzostw Świata, Amersfoort (indywidualnie); 1967 – złoty medal Mistrzostw Świata, Amersfoort (drużynowo); 1970 – złoty medal Mistrzostw Polski (wielobój indywidualny); 1970 – srebrny medal Mistrzostw Europy, Hradec Králové (drużynowo); 1971 – złoty medal Mistrzostw Świata, York (drużynowo); 1972 – 2.