Po nieudanym zamachu na Hitlera 20 lipca 1944 roku został aresztowany, skazany na karę śmierci i powieszony.
Po wojnie uznany został w Niemczech za bojownika ruchu oporu (jego imieniem nazwano nawet szkołę w Berlinie), co spowodowało protesty, gdyż przed konfliktem z Hitlerem dał się poznać jako bezwzględny dowódca, ponoszący odpowiedzialność za zbrodnie wojenne popełniane przez jego żołnierzy.
Odznaczenia Krzyż Żelazny II klasa I klasa Order Hohenzollernów Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego (27 października 1939) Szpanga Krzyża Żelaznego II Klasy Szpanga Krzyża Żelaznego I Klasy Krzyż Honorowy dla Walczących na Froncie
Przypisy
Literatura Mitteilungen, Historischer Verein zu Frankfurt (Oder) e. V., 1. Heft 1992 Jürgen Schmädicke u. Peter Steinbach, Der Widerstand gegen den Nationalsozialismus; München 1986 Heinrich Bücheler, Generaloberst Erich Hoepner und die Militäropposition gegen Hitler; in: Gedenkstätte Deutscher Widerstand Berlin (Hg.), Beiträge zum Widerstand 1933-1945 9 Heinrich Bacheletem, Hoepner. Ein deutsches Soldatenschicksal des zwanzigsten Jahrhunderts; Herford 1980 u.