Zbocza południowe, tworzące zamknięcie doliny Etançons, opadają śmiałym, 900-metrowym skalnym urwiskiem ku lodowcowi Glacier des Etançons. W górną część tej ściany wchodzi od wschodu system zachodów, dzielący ją na dwa piętra. W linii spadku głównego wierzchołka dolna część ściany, licząca ok. 600 m, jest łatwiejsza, a górna, licząca ok. 300 m - bardzo stroma i nadzwyczaj trudna. Na lewo (na zachód) od linii spadku głównego wierzchołka z południowej ściany wyrasta potężny skalny filar zwany la Promontoire, rozcinający na dole lodowiec des Etançons na dwie części. Wznoszący się ponad filarem skalny ząb to Pyramide Duhamel (3460 m n.p.m.).
Główny zrąb la Meije zbudowany jest z granitów, natomiast najwyższą część masywu wraz z główną granią i trzema wierzchołkami budują gnejsy. Pomiędzy nimi znajduje się cienka warstwa kruchych łupków jurajskich. Linia podziału, obniżająca się od ok. 3650 m n.p.m. na zachodzie, nad Brèche de la Meije, do ok. 3400 m n.p.m. na wschodzie, jest dobrze widoczna od strony południowej. Do początku lata widać ją w postaci ciągu obniżających się w prawo pól śnieżno-lodowych, wyznaczających wspomniany wyżej ciąg zachodów.