Kina były podporządkowane niemieckiemu Urzędowi Propagandy. Dopuszczano prawie wyłącznie filmy niemieckie, głównie sensacyjne, przygodowe, wojenne i erotyczne. Bardzo rzadko wyświetlano filmy polskie. Od czerwca 1940 w warszawskich kinach zaczęto wyświetlać Wiadomości filmowe Generalnej Guberni (kronikę filmową z komentarzem w języku polskim). Chodzenie do kina przez polską widownię było potępiane przez ugrupowania konspiracyjne. Powstało wówczas hasło Tylko świnie siedzą w kinie.
Pierwszym kinem w wyzwolonej Warszawie było kino Syrena przy ul. Inżynierskiej (450 miejsc), które rozpoczęło działalność 15 stycznia 1945. W lewobrzeżnej części miasta – kino Polonia (2 kwietnia 1945). W 1945 w Warszawie działały cztery kina o 2573 miejscach.
W 1955 w stolicy działało 26 kin (13,3 tys. miejsc), a w 1960 ich liczba wzrosła do 72 (33,5 tys. miejsc). W 1975 w mieście działały 33 kina (18,8 tys. miejsc), a w 1983 – 54 kina (25,6 tys. miejsc).