Rywalizację w nowej formule zainaugurowano w sezonie 1955/56 w 8-zespołowej lidze, a do premierowej rywalizacji zostało zakwalifikowanych 6 najlepszych drużyn sezonu 1954/55: CWKS Warszawa, Gwardia Bydgoszcz, Górnik Stalinogród, Pomorzanin Toruń, Gwardia Stalinogród, Podhale Nowy Targ, a ponadto ŁKS Łódź i Start Stalinogród. Pierwszym ligowym mistrzem Polski został najlepszy polski zespół hokejowy lat 50. – Legia Warszawa, która tytuł wywalczyła z kompletem punktów (14 zwycięstw w 14 meczach) i bilansem bramkowym 130:17, natomiast pierwszym spadkowiczem okazała się Gwardia Stalinogród.
Przed sezonem 2009/10 nastąpiły kolejne zmiany w rozgrywkach. Dla uatrakcyjnienia I ligi wprowadzono bonus dla dwóch najlepszych zespołów pierwszej rundy – miały dołączyć do ekstraligi. Bonus wywalczyły: KTH Krynica i Polonia Bytom z tym, że Polonia nie zdecydowała się na grę w Ekstralidze. Wakującego miejsca nie zajęła żadna z pozostałych drużyn pierwszoligowych. W nowej, 11-drużynowej ekstralidze nastąpił podział na grupy „lepszą” i „gorszą”. W grupie lepszej rywalizowało 6 zespołów, dwie najlepsze z grupy gorszej (5 ekip) po drugiej rundzie dołączały do lepszej szóstki. W ten sposób tworzone były 4 pary przed rozgrywkami finałowymi play-off.