Pod wpływem siarczanu żelaza w trzonie staje się różowoczerwony lub szarawy, a w kapeluszu szarooliwkoworóżowawy. Wysyp zarodników Białokremowy. Cechy mikroskopowe Bazydiospory o wymiarach do 7,5 × 6 µm, szeroko elipsoidalne, pokryte niskimi, słabo amyloidalnymi brodawkami z nielicznymi łącznikami i łysinką w postaci małej plamki. Podstawki 45–48 × 6,7–9 µm. Cystydy zwykle wrzecionowate z zaokrąglonym kończykiem, 50–75 × 6,7–10,7 µm. W skórce kapelusza duże dermatocystydy o szerokości do 10 µm.

Występowanie i siedlisko Podano jego występowanie w Ameryce Północnej, Europie, Australii i na Nowej Zelandii. W Polsce do 2003 r. podano tylko jedno stanowisko tego gatunku – w Kuźnicy Białostockiej, ale w późniejszych latach podano sporo następnych. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.

Naziemny grzyb mykoryzowy. Rozwija się na kwaśnych glebach, głównie w lasach liściastych pod bukami, rzadziej pod dębami i lipami. Owocniki wytwarza od lipca do września.

Znaczenie Grzyb jadalny o łagodnym smaku.

Przypisy

Kategoria:Gołąbkowate Kategoria:Grzyby jadalne Kategoria:Mykobiota Polski