Współczesne reaktory buduje się w taki sposób by nawet w przypadku poważnych awarii w systemie chłodzenia zapewniać oddawanie ciepła poprzez systemy pomocnicze lub tzw. pasywne systemy bezpieczeństwa. W tym ostatnim przypadku konstrukcja reaktora umożliwia samowychładzanie rdzenia bez zasilania elektrycznego systemu bezpieczeństwa. W bombie atomowej moc niszcząca wynika z wydzielenia ogromnych ilości energii w bardzo krótkim czasie (poniżej 1 ms), co powoduje wzrost temperatury powietrza nawet do 100 milionów stopni Celsjusza, co wywołuje gwałtowny wzrost ciśnienia rozchodzący się jako fala uderzeniowa.
Wzrost temperatury rdzenia nie jest aż tak spektakularny – potencjalnie istnieje możliwość stopienia rdzenia i przetopienia się do warstw gruntowych w przypadku reaktorów starszej generacji. Do stopienia się reaktora doszło w historii cywilnej energetyki jądrowej w elektrowni Three Mile Island w 1979 (częściowe stopienie rdzenia), w 1986 w elektrowni w Czarnobylu (jednakże elementy roztopionego rdzenia nie przeniknęły do podłoża, nowsze konstrukcje reaktorów III generacji wykluczają taką możliwość) i w 2011 w elektrowni Fukushima 1 (stopienie rdzeni trzech reaktorów).
Zobacz też
reaktor jądrowy
Przypisy
Kategoria:Reaktory jądrowe