Harry John Neville Vane (ur. 21 września 1923, zm. 3 kwietnia 2016) – par Zjednoczonego Królestwa, były członek Izby Lordów jako 11. baron Barnard, syn i następca Christophera Vane'a, 10. barona Barnard, i Sylvii Mary Straker, córki Herberta Strakera.
Wykształcony w Eton College i na Uniwersytecie w Durham (skończył go z tytułem magistra nauk ścisłych), wstąpił do Ochotniczej Rezerwy Królewskich Sił Powietrzynych (Volunteer Reserve of Royal Air Force), gdzie w 1945 r. został nawigatorem (Flight Officer). Resztę swojej kariery wojskowej spędził w wojskach lądowych, w pułku huzarów Northumberland, gdzie został porucznikiem (1948 r.), a później podpułkownikiem (1964 r.). W latach 1979–1989 był również honorowym pułkownikiem 7 batalionu Lekkiej Piechoty z Durham.
Swoją karierę polityczną lord Barnard związał z hrabstwem Durham. W latach 1952–1961 był członkiem Rady Hrabstwa, w latach 1956–1970 zastępcą Lorda Namiestnika Durham, wreszcie Lordem Namiestnikiem w latach 1970–1988. Od śmierci ojca w 1964 r., jako 11. baron Barnard, par Anglii, zasiadał w Izbie Lordów do jej reformy w 1999 r.
W 1960 r. Brandon otrzymał order Teritorial Decoration (TD), za wieloletnią służbę w Armii Terytorialnej. Rok później uzyskał tytuł Sędziego Pokoju (Justice of the Peace, JP) w hrabstwie Durham.