Oryginalna receptura opierała się na przepisie na konserwy mięsne, które były tradycyjnym produktem z Uralu, konserwowane w słoikach z solą i tłuszczem, a nie przez ciśnienie i ciepło. Tuszonka w puszkach była produkowana masowo jako tradycyjne jedzenie kojarzone z domową kuchnią. Początkowo spożywali ją przede wszystkim żołnierze, ale z czasem stała się popularną, lubianą potrawą także wśród cywili.
Po wojnie produkcję tuszonki przejęły radzieckie zakłady mięsne. Była tania w wykonaniu, logistyka jej przygotowania nie była skomplikowana, była łatwa w transporcie i poprawiała dietę przeciętnego obywatela kraju. Obecnie szereg zakładów mięsnych w Rosji produkuje konserwy z wieprzową mielonką o takiej nazwie. Dziś tuszonka służy jako szybki sposób na dodanie smacznego białka do różnych dań z makaronu i kaszy gryczanej. Można ją uznać za SPAM kultury słowiańskiej.
Zobacz też Mielonka
Przypisy
Kategoria:Obróbka żywności Kategoria:Rzeźnictwo Kategoria:Front wschodni (II wojna światowa) Kategoria:Wyżywienie (wojsko)