Stan batalionu w lipcu 1944 Dowództwo Dowódca batalionu – mjr Olgierd Ostkiewicz-Rudnicki „Sienkiewicz”; Zastępca dowódcy – kpt. Stanisław Markowski „Tomek”; adiutant – por. Franciszek Szurowski „Boh”; szef służby sanitarnej – ppor. dr Romuald Lange „Klaudiusz”; kwatermistrz – por. Stanisław Płocki „Topór”; kapelan – ks. kpt. Stanisław Janik „Kruk”; oficer oświatowy – por. Wiktor Woronowicz „Wiesław”; oficer organizacyjny – plut. Jan Żmij-Morski. „Zak”; oficer żywnościowy – por. Jan Szarota „Socha”; oficer prasowy – por. Jan Stambórski „Sagetyński”; szef batalionu i oficer broni – ppor. Ludwik Chmieliński „Ziomek”; komendantka patroli sanitarnych i łączniczek – Janina Miączyńska „Barbara”. Oddziały 1 (178) kompania „Troki” – dowódca por. Tadeusz Majcherczyk „Zdan”; 2 (177) kompania „Supraśl” – dowódca por. Jerzy Daniel Kędzierski „Kalinowski”; 3 1117) kompania „Wkra” – dowódca por. Stanisław Poteralski „Szczepański”; 4 (1118) kompania „Niemen” – dowódca ppor. Henryk Pokrzywnicki „Hwast”; 5 (179) kompania „Prypeć” – dowódca por. Franciszek Włodarczyk „Kmita”; 6 kompania – „Radunia” (w organizacji) – dowódca ppor. NN „Gedymin”. Stan batalionu przed Powstaniem liczył ok. 850 ludzi. Praca kadry batalionu polegała na werbowaniu członków, szkoleniu, zdobywaniu broni, przeprowadzaniu ćwiczeń i udziału w sabotażu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Batalion „Łukasiński” · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.