Kolejnymi przeciwnikami na drodze do finału byli Alianza Lima, Universidad Católica, Atlético Nacional (były triumfator Copa Libertadores) oraz Santos FC (dwukrotny zdobywca Copa Libertadores).
W finale czekał jeden z najpotężniejszych klubów nie tylko w Ameryce Południowej, ale i na świecie – River Plate (dwukrotny triumfator Copa Libertadores). Remis 3:3 w Buenos Aires zwiastował sensację, która nastąpiła po zwycięstwie 1:0 u siebie (bramkę zdobył paragwajski obrońca Carlos Lago). Mecz w Peru rozegrano w mieście Arequipa, gdyż własny stadion w Cuzco miał niedostateczną pojemność jak na mecz finałowy rozgrywek organizowanych przez CONMEBOL. Stało się to impulsem do rozbudowy własnego obiektu Estadio Garcilazo de la Vega.
To był pierwszy w historii międzynarodowy puchar zdobyty przez peruwiański zespół. Oprócz tego tylko dwa peruwiańskie zespoły dotarly do finału międzynarodowego turnieju – Universitario Lima w 1972 i Sporting Cristal w 1997. Jednak Cienciano nigdy nie został mistrzem Peru – co prawda wygrali półroczny turniej w 2001, ale w przegrali walkę o mistrzostwo rzutami karnymi z Alianzą. Najciekawszy jest fakt, że oba kluby obchodziły w tym roku stulecie swego istnienia.