Witeliusz miał wszcząć z nim wojnę i bądź żywego i spętanego do niego przyprowadzić, bądź przesłać mu głowę zabitego. Zabrawszy dwa ciężkozbrojne legiony i pewną liczbę przynależnych żołnierzy lekkozbrojnych oraz jeźdźców przysłanych przez sprzymierzonych z Rzymianami królów, ruszył ku Petrze i dotarł do Ptolemaidy. Dalej wojsku kazał maszerować przez równinę Jezraelu. Ze względu jednak na śmierć cesarza (16 marca 37) Witeliusz odwołał z drogi wojsko i rozpuścił poszczególne oddziały na leże zimowe, przerywając tym samym akcję przeciwko Nabatejczykom.
Aretas w Nowym Testamencie W 39 namiestnik Damaszku za Aretasa próbował schwytać Pawła Apostoła, gdy ten zaczął zwiastować w synagogach Jezusa Chrystusa. Jako że Żydzi z Damaszku są wymienieni jako chcący zabić Pawła, jest bardzo prawdopodobne, że Aretas chciał dokonać próby pochwycenia Pawła na żądanie Żydów. Z tego wynika, że Żydzi musieli posiadać wpływy w królestwie Nabatejskim; inaczej Nabatejczycy byliby ostrożniejsi i unikaliby konfliktu z Pawłem, który miał obywatelstwo rzymskie.
Bibliografia Ks. XVIII, rozdział 5.
Opracowania Jewish Encyclopedia: ARETAS Bosak P.C., Postacie Nowego Testamentu. Słownik-konkordacja, Poznań – Pelplin 1996, s. 56.
Kategoria:Postacie Nowego Testamentu Kategoria:Urodzeni w I wieku p.n.e. Kategoria:Zmarli w 40 Kategoria:Królowie Nabatejczyków