Ze względu na to, że to zajęcie nie przynosiło wystarczających dochodów, zatrudnił się ponownie w redakcji Večera, ale z pracy wkrótce zrezygnował, ponieważ zamiast pisania artykułów wykonywał prace korektorskie.
Zdecydował się na przeprowadzkę do Lublany, gdzie poznał wielu wpływowych artystów i intelektualistów, krytycznie nastawionych wobec restrykcyjnej polityki kulturalnej władz komunistycznych, wśród których byli: Edvard Kocbek, Ivan Urbančič, Alenka Puhar, Dane Zajc, Jože Snoj, Tomaž Šalamun, Marjan Rožanc, Rudi Šeligo i inni. W latach 1978–1980 pracował jako scenarzysta w studiu filmowym Viba Film, zrezygnował ze względu na ocenzurowanie adaptacji scenariusza Vitomila Zupana dla filmu Živojina Povlovicia Żegnaj aż do następnej wojny (Doviđenja u sledećem ratu). W 1981 roku zatrudniono go jako sekretarza w wydawnictwie Slovenska Matica, gdzie pracuje do dzisiaj jako redaktor. W roku 1982 został współzałożycielem pisma Nova Revija, które wkrótce stało się głównym ośrodkiem opozycji w Socjalistycznej Słowenii. Zaprzyjaźnił się z Borysem Pahorem, słoweńskim pisarzem z Triestu, który pisał o swoich doświadczeniach z nazistowskich obozów koncentracyjnych.