Jeszcze w 1989 zorganizował we Lwowie pierwszy Ogólnoukraiński Zjazd Kozactwa, na którym zebrali się entuzjaści z całej Ukrainy. W 1990 z zadaniem legalizacji działalności odrodzeniowej ukraińskiego kozactwa i kozackich sztuk walki Pyłat stworzył organizację „Hałyćka Sicz”, na bazie której Bojowy Hopak rozwijał się przez kolejne siedem lat. Do grona założycieli organizacji „Hałyćka Sicz” należy Jewhen Prystupa, Ołeś Noha oraz Maria Szuń.

Rozwój Bojowego Hopaka Zdobycie niepodległości w 1991 dało Pyłatowi impuls do wzmożenia swej pracy. Odbył liczne podróże po Ukrainie, w czasie których organizował pokazy, festiwale i seminaria. W 1991 trafiła do sprzedaży pierwsza publikacja o odrodzenia ukraińskich sztuk walki napisana we współpracy z pedagogiem Jewhenem Prystupą – „Tradycje ukraińskiej narodowej kultury fizycznej” (Є. Приступа, В. Пилат. „Традиції Української Національної Фізичної Культури”). W 1994 roku wydano zaś książkę „Бойовий Гопак” („Бойовий Гопак”). Oprócz prezentacji technik walki, zawierała ona gruntowną historyczną analizę narodowej kultury bojowej, pełne zasady turniejów Bojowego Hopaka, wymagania na poszczególne stopnie zaawansowania oraz koncepcje światopoglądowe. Dzięki pracy popularyzatorskiej Pyłata ośrodki Bojowego Hopaka powstawały w różnych regionach Ukrainy.