pełnomocnikiem rodzin katyńskich w sporze przeciw Federacji Rosyjskiej przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka w Strasburgu oraz obrońcą ostatecznie uniewinnionych prezesów Stoczni Szczecińskiej Porta Holding.
Działalność publiczna W latach 1990–1994 i 1998–2002 sprawował mandat radnego Szczecina, od 1990 do 1991 zajmując stanowisko jej wiceprzewodniczącego. 5 lipca 1994 został wybrany prezydentem Szczecina (stając się pierwszym po wojnie prezydentem urodzonym w tym mieście). W radzie miasta stworzył i utrzymał przez całą kadencję koalicję przeciwko SLD. Utworzył w magistracie biuro obsługi interesantów, jednocześnie wprowadzając informatyzację urzędu miasta. W czasie prezydentury był sygnatariuszem umowy o utworzeniu Euroregionu Pomerania. Funkcję prezydenta pełnił do 18 listopada 1998.