Paśnik niszczyciel (Plagionotus detritus) – gatunek chrząszcza z rodziny kózkowatych i podrodziny kózkowych (Cerambycinae).
Taksonomia Gatunek ten opisany został w 1758 roku przez Karola Linneusza jako Leptura detrita. Obok podgatunku nominatywnego Plagionotus detritus detritus wyróżnia się w jego obrębie jeszcze podgatunek Plagionotus detritus caucasicola, który opisany został w 1936 roku przez Nikołaja Pławilszczikowa i ograniczony jest w swym zasięgu do północnej i zachodniej części Kaukazu.
Opis Chrząszcz o ciele długości od 10 do 19 mm, ubarwionym czarno z żółtym wzorem oraz czerwonobrązowymi czułkami i odnóżami. Przedplecze jest kulistawe, silnie wyokrąglone na bokach i niemal tak szerokie jak pokrywy. Wzór na przedpleczu jest bardziej rozległy niż u paśnika pałączastego, obejmuje żółte owłosienie jego przodu i wąską, żółtą przepaskę tuż za środkiem jego długości. Tło pokryw jest czarne lub ciemnobrązowe, a rysunek na nich również rozleglejszy niż u p. pałączastego. Obejmuje cztery zmienne, poprzeczne przepaski, przy czym w przedniej połowie pokryw dominuje barwa tła, a w tyle barwa żółta. Pierwsza plama lub przepaska za nasadą pokryw jest mała i przerwana, co odróżnia go od paśnika ziołowego.