Od tego czasu nie osiągał już tak dobrych wyników jak przed wypadkiem i, mimo kilkudziesięciu kolejnych startów w zawodach tej rangi, ani razu nie zdobył już punktów Pucharu Świata w rywalizacji indywidualnej.
Po rehabilitacji początkowo startował w Pucharze Kontynentalnym – w grudniu 2008 w konkursach w Rovaniemi i Vikersund plasował się w czwartej, piątej i szóstej dziesiątce. Pierwsze punkty PK po powrocie zdobył 20 grudnia 2008 w Libercu, gdzie był 22. i 23. Do rywalizacji w zawodach najwyższej rangi wrócił 10 stycznia 2009, odpadając w kwalifikacjach na skoczni Kulm. Później ponownie startował w zmaganiach niższej rangi, we wszystkich 4 startach plasując się w czołowej „dziesiątce” – w Pucharze Kontynentalnym w Kranju był 10. i 6., a w FIS Cup w Eisenerz 8. i 3. 15 lutego 2009 w Oberstdorfie z kazachskim zespołem zajął 8. miejsce w konkursie drużynowym PŚ (był to trzeci przypadek w historii, gdy Kazachowie uplasowali się w czołowej „8” zespołowych zawodów tego cyklu). W tym samym miesiącu po raz piąty w karierze wziął udział w mistrzostwach świata – w Libercu indywidualnie wystartował tylko na skoczni dużej (43. miejsce), a w rywalizacji drużynowej z kazachską ekipą zajął 12.