Niektóre metabolity posiadają właściwości przeciwdrgawkowe.
Dawka dobowa: 1,0–1,5 g Stężenie terapeutyczne: 50–100 μg/ml Wiązanie z białkami osocza: 90% Objętość dystrybucji: 0,1–0,4 l/kg Okres półtrwania: 6–20 godzin Stan stacjonarny: 2–4 dni
Wskazania Głównie w leczeniu różnych postaci padaczki. Lek z wyboru w leczeniu padaczki uogólnionej idiopatycznej. padaczka z napadami grand mal napady nieświadomości młodzieńcza padaczka miokloniczna.
W badaniu klinicznym przeprowadzonym w latach 2016–2019 w Chinach stwierdzono, że jego efektywność w leczeniu aktywnego i zagrażającego życiu stanu padaczkowego przewyższa benzodiazepiny.
Pochodne kwasu walproinowego, zwłaszcza amid tego kwasu znajdują również dość duże zastosowanie w psychiatrii jako leki o działaniu normotymicznym. Stosowane w leczeniu zaburzeniach afektywnych, pomocniczo w borderline, charakteropatiach i innych schorzeniach.
Dawkowanie Dawkowanie leku powinno być ustalane indywidualnie (najlepiej pod kontrolą stężenia leku we krwi). Należy wziąć pod uwagę wiek, masę ciała i wskazania kliniczne. doustnie, po jedzeniu 600 mg/dobę w dawkach podzielonych – dawki zwiększamy o 200 mg co 3 dni dochodząc do 1–2 g/dobę u dzieci modyfikacja dawki w zależności od masy ciała dożylnie 10 mg/kg mc.