w Ostrowiku ustawiono dwie kopuły: o średnicy 3,7 m z wypalonego budynku obserwatorium w Warszawie oraz o średnicy 4 m z obserwatorium w Przegalinach. Oficjalnie obserwatorium działa w Ostrowiku od 1952 roku. Jednymi z instrumentów używanych w Przegorzałach oraz początkowo w Ostrowiku były poniemieckie lunety uzyskane z czechosłowackiego Obserwatorium nad Łomnickim Stawem w ramach wymiany barterowej. Pierwsza praca naukowa wykonana w Ostrowiku przedstawiała obserwacje SW Lac (układ podwójny typu W UMa) wykonane przez Krzysztofa Serkowskiego fotometrem klinowym i refraktorem 25 cm w wakacje 1950 roku. W 1955 roku do Ostrowika po raz pierwszy przyjechał Bohdan Paczyński (wówczas 15-letni uczeń, później wybitny astrofizyk).
3 października 1973 roku oddano do użytku 60-cm teleskop Cassegraina. Duży wkład w powstanie teleskopu miały Maria Glegolska, Janina Rosiecka i Andrzej Walczak. Teleskop umieszczony jest na żelbetonowym słupie (średnica 1,6 m, wysokość 11,65 m, ciężar 60 t). Pomieszczenia techniczne znajdują się na niższych kondygnacjach otaczających słup. Budynek osłonięty jest aluminiowym ekranem odsuniętym o 90 cm od elewacji, co minimalizuje zakłócenia atmosfery powodowane przez oddawania ciepła budynku.