Obecnie najczęściej spotykany jest jako synantrop w dużych tartakach i na składowiskach drewna, gdzie zgromadzone są wieloletnie stosy trocin i zdartej kory. Czasami pojawia się tam masowo. Np. w sierpniu 1985 r. w Damnicy koło Słupska na wysypisku starych, 2- lub 3-letnich trocin tartacznych na powierzchni ok. 200 m² zebrano ok. 400 (martwych) osobnikówAndrzej Kordylas: Rohatyniec garbarz Oryctes nasicornis na Pobrzeżu Bałtyku [w:] "Chrońmy przyrodę ojczystą" R. XLII (1986), nr 5 (wrzesień-październik), s. 71-72. Z dużych stert kompostowych wykorzystywanych w ogrodnictwie, gdzie bywał liczny, ustępuje ze względu na stosowanie chemicznych środków ochrony roślin i nawozów sztucznych. W ciepłe noce rohatyńce chętnie fruwają i nierzadko przylatują do źródeł światła, np. ulicznych latarni. Często z nich spadają, a potrąciwszy o coś po drodze, lądują na ziemi na grzbiecie. Jeśli podłoże jest gładkie, to bardzo trudno stanąć im na nogi. Rozmnażanie Samica składa owalne, żółtawe jaja, wielkości do 5 mm, do próchniejących pni drzew, głównie dębów, starych drzew liściastych i obumarłych korzeni lub do kompostów, inspektów lub stert starych trocin. Larwa przechodzi przez trzy stadia larwalne i jest to największa larwa wśród chrząszczy występujących w Europie.