Rozmiar: Pędzle dzielą się na duże (大楷), średnie (中楷) i małe (小楷), przy czym większość kaligrafii powstaje przy użyciu średniego rozmiaru, bo jest on najbardziej uniwersalny i w ręku wytrawnego artysty może służyć do kreślenia linii bardzo cienkich i bardzo grubych. Małe pędzle służą do podpisów i najmniejszych dzieł kaligraficznych. Miękkość włosia: wyróżnia się pędzle miękkie (軟毫), twarde (硬毫) lub mieszane (兼毫). Są one używane zależnie od stylu kaligrafii. Włosie: świńskie, owcze, mysie, królicze, bawole, a nawet tygrysie, jelenie lub z żółtej łasicy (黄鼠狼). Czasem materiał pochodzi od ptaków, a nawet z ludzkich włosów. Według chińskiej tradycji włosy dziecka z pierwszych postrzyżyn przynosiły szczęście na egzaminach urzędniczych. Trzonek: najczęściej z bambusa, bardziej wyszukane materiały to złoto, srebro, jadeit, kość słoniowa lub drzewo sandałowe. Przy produkcji pędzli nie używa się sztucznego włosia.
Pędzel pisarski to jeden z czterech skarbów gabinetu.
Historia Najstarszy zachowany pędzel pisarski znaleziono w grobowcu w państwie Chu z Okresu Walczących Królestw (475-221 r. p.n.e.), na stanowisku Zuo Gong Shan 15 w pobliżu Changsha. Składał się z drewnianego trzonka, na którym obstalowano włosie przy pomocy bambusowej tulejki.