W 1922, jeszcze z Niemiec, nadesłał swój pamiętnik na konkurs na życiorys robotnika, rozpisany przez Polski Instytut Socjologiczny w Poznaniu. Za pracę tę uzyskał I nagrodę. Jego dzieło ukazało się w roku 1930 pod tytułem Życiorys własny robotnika i wzbudziło podziw krytyków literackich m.in. Tadeusza Boya-Żeleńskiego, który nazwał go klasykiem polskim w bluzie robotniczejJózef Podgóreczny, W 30-lecie śmierci Jakuba Wojciechowskiego, [w:] Mówią Wieki, nr 4/1989, s. 48, ISSN 0580-0943.. W 1933 wydał jeszcze zbiór opowiadań Raz kiedyś a obecnie z przedmową Boya. W 1957 spisał drugą część swoich wspomnień, dotyczącą życia w wolnej Polsce, okresu II wojny światowej oraz PRL, które ukazały się pośmiertnie, pt. Ciąg dalszy mego życiorysu już w kraju.
Adaptacje W 1992 trafił na ekrany film Kawalerskie życie na obczyźnie, który zrealizował Andrzej Barański w oparciu o niektóre wątki z Życiorysu własnego robotnika Wojciechowskiego. W roli głównej wystąpił Marek Bukowski.
Literatura Jakub Wojciechowski: Życiorys własny robotnika, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 1971, . Tadeusz Boy-Żeleński: Pisma t. XVII, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1959, str. 357–366 i 369–380. Tadeusz Boy-Żeleński: Pisma t. XVIII, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1959, str.