Dodekaschoinos) dekretem nakazującym oddawanie dziesięciny plonów na rzecz jego miejscowej świątyni.
Tekst odnosi się do czasów panowania Dżesera, lecz faktycznie pochodzi z epoki ptolemejskiej i stela powstała ok. 187 p.n.e., a więc ponad 2500 lat później, na polecenie Ptolemeusza V Epifanesa. Hellenistyczny władca, który utożsamia się ze swym odległym faraońskim poprzednikiem, występuje pod jego imieniem, gdyż uznaje go za twórcę wczesnoegipskiego państwa ze stolicą w Memfis. Ptolemeusz postrzega siebie jako zbawcę ojczyzny, gdyż pokonuje buntowników i głód, a poprzez przypomnienie postaci Dżesera i jego doradcy Imhotepa odwołuje się do źródeł egipskiej tradycji państwowejN. Grimal: Dzieje starożytnego Egiptu, dz. cyt.. Nie jest też wykluczone, iż na podstawie zapisu ze steli kapłani świątyni Chnuma na Elefantynie zamierzali dochodzić swych roszczeń do wpływów należnych z Dolnej Nubii, powołując się na fikcyjną darowiznę ziemi od DżeseraJ. Lipińska: W cieniu piramid, dz. cyt.; Th. Schneider: Leksykon faraonów, dz. cyt..
Przypisy
Bibliografia
Jadwiga Lipińska: W cieniu piramid. Wrocław: Ossolineum, 2003, s. 51. Thomas Schneider: Leksykon faraonów. Warszawa-Kraków: Wyd. Naukowe PWN, 2001, s. 122.
Kategoria:Zabytki starożytnego Egiptu Głodu Kategoria:Historyczne wydarzenia meteorologiczne Kategoria:Dżeser