Znani są tylko dwaj faraonowie regularnie odprawiający to święto: Amenhotep III, który uczestniczył w nich w 30, 34 i 37 roku panowania, oraz Ramzes II, który je obchodził 14 razy między 30 i 66 rokiem swego panowania. Amenhotep nakazał kapłanom zbadać archiwa świątynne dla odtworzenia najdawniejszych rytuałów święta sed i wprowadził jego reformę. W jej następstwie oprócz odzyskania sił faraon miał się stać ucieleśnieniem boga Re.
Oficjalnym ceremoniom towarzyszyły najprawdopodobniej wystawne uczty połączone z tańcem i muzyką. Z okazji tej ceremonii wytwarzano również pamiątkowe przedmioty; za czasów wczesnych władców były to kamienne naczynia z tytulaturą króla, które obecnie stanowią źródło cennych informacji dla egiptologów.
Zobacz też Amenhotep III Echnaton
Przypisy
Bibliografia Barry J. Kemp: Starożytny Egipt. Anatomia cywilizacji. Warszawa: PIW, 2009, s. 318-321.
Sed, święto