Skuteczność stosunku zobowiązaniowego Jest to stosunek prawny typu względnego, tzn. jest on skuteczny jedynie między stronami stosunku prawnego (łac. ), tj. między wierzycielem i dłużnikiem. Jest to przeciwieństwo stosunków prawnych typu bezwzględnego, tj. skutecznych wobec wszystkich (łac. ), np. stosunki prawnorzeczowe (np. własność).
Spotykane są jednak wyjątki od ograniczonej skuteczności: skarga pauliańska – art. 527 kodeksu cywilnego, wpisanie praw osobistych i roszczeń do księgi wieczystej – art. 16–17 ustawy o księgach wieczystych i hipotece, bezskuteczność względna czynności prawnej.
Wielość stron i podmiotów Wyjątkowo jednak do stosunku zobowiązaniowego może być włączona osoba trzecia (np. osoba, na rzecz której ma być dokonane świadczenie czy poręczyciel).
W miejsce jednego wierzyciela czy dłużnika może występować niejednokrotnie więcej podmiotów – jest to tzw. wielość wierzycieli oraz wielość dłużników, których traktuje się jako jedną stronę (łac. ) – odpowiednio: uprawnioną i zobowiązaną. W niektórych wypadkach można mówić o stosunkach wielostronnych, np. akredytywa.