Postać larwalna jest smukła z 3 skrzelotchawkami, jak u innych z podrzędu Zygoptera.
Występowanie Wyłączając wysokie góry, Wyspy Brytyjskie (gdzie do 2022 roku odnotowano zaledwie dwa stwierdzenia), północną i środkową Skandynawię oraz północną Rosję, spotykana powszechnie w całej Europie; w Azji występuje po środkową Syberię (lokalnie), Azję Środkową i Bliski Wschód, występuje też na północnych wybrzeżach Afryki. W Polsce występuje w całym kraju, wyłączając tereny górskie; na północnym wschodzie kraju jest rzadsza.
Ekologia Ważka ta zasiedla płytkie zbiorniki wody stojącej, z bujną roślinnością szuwarową, jesienią szykuje się do hibernacji i wówczas spotykana jest na roślinach, z dala od zbiorników wodnych. Zarówno larwy jak i osobniki dorosłe są drapieżnikami. Dorosły osobnik łatwo wypatruje ofiary dzięki ogromnym oczom, żywi się małymi owadami. Okres godowy trwa od kwietnia do maja. Zewnętrznym objawem dojrzałości płciowej dorosłych osobników jest zabarwienie górnej części oczu na kolor błękitny. Wczesną wiosną samiec łączy się z samicą w celu kopulacji, składają jaja do obumarłych części roślin wodnych, ich larwy rozwijają się 2–3 miesiące. Larwy są drapieżnikami wodnymi, zdobywanie pożywienia ułatwia im gryzący aparat gębowy (tzw. maska), żywią się planktonem oraz innymi larwami np.