Józef Kostrzewski (Zagadnienie ciągłości zaludnienia ziem polskich w pradziejach, Poznań 1961) i jego uczniowie, tacy jak Konrad Jażdżewski, Zdzisław Rajewski czy Witold Hensel. Współcześnie wyrazicielami tej koncepcji są przede wszystkim Lech Leciejewicz i Zofia Hilczer-Kurnatowska. Bibliografię zagadnienia od Kostrzewskiego do Godłowskiego podaje Jerzy Wyrozumski w Historia Polski do roku 1505, s. 44–48 i 63. Skrótową prezentację obydwu koncepcji przedstawił .. Stosunkowo późne zainteresowanie Słowian migracjami w tym kierunku wynikało najprawdopodobniej z faktu, że ich pierwotny, południowy kierunek ekspansji, prowadzący w strefę naddunajską i na teren Cesarstwa Bizantyjskiego, przestał być dla nich atrakcyjny ze względu na przybycie do Europy koczowniczych Awarów, którzy w połowie VI w. podporządkowali sobie Słowian zamieszkujących wzdłuż północnego brzegu Dunaju (na terenie dzisiejszej Rumunii), zmuszając od tej pory Słowian do uczestnictwa w swoich wyprawach łupieżczych przeciwko Bizancjum i w znacznym stopniu uniemożliwiając im samodzielne działanie. Okres dominacji Awarów w strefie naddunajskiej (w latach około 558–626) jest zatem prawdopodobnie okresem, kiedy Słowianie podjęli ekspansję w kierunku północno-zachodnim, w tym i na ziemie dzisiejszej Polski.