Około roku 74/73 p.n.e.Encyklopedia WIEM podaje rok ok. 80 p.n.e. . przybył na Półwysep Apeniński, gdzie poznał Lucjusza Kalpurniusza PizonaPrzyszłego teścia Cezara, ojca Kalpurnii., który został później jego patronem, uczniem i przyjacielemPizon stał się wrogiem Cycerona, oskarżającego go o folgowanie żądzom (voluptas) i bycie sybarytą. Z tego tylko względu miał przystąpić do epikurejczyków. Filodemos miał być niejako odpowiedzialny za niedochowanie czystości doktryny Epikura przez swego ucznia i towarzysza. Cyceron jednak nie jest obiektywnym źródłem (zarzuty wobec Pizona bazowały na osobistych pobudkach) a o samym Filodemosie Cyceron wyrażał się z uznaniem, podkreślając jego umiejętności poetyckie: tworzy utwory tak dowcipne, tak kunsztowne, tak eleganckie, że doskonalej już nie można..
Filodemos podróżował po Italii i studiował epikurejskie księgi m.in. w Bajach (Baiae), Puteoli, Kumach (Cumae), Pauzylipie (Pausilypon) i Herkulanum (Herculanum) i sam szerzył poglądy Epikura, zarówno w swoich traktatach, jak i w czasie rozmów z uczniami. Dokładna data i okoliczności jego śmierci nie są znaneZmarł prawdopodobnie po 44 p.n.e. a na pewno nie żył już po 23 p.n.e., gdyż Strabon pisał o nim wtedy w czasie przeszłym..