Poznawał języki syryjski, ormiański, arabski, koptyjski, studiował teologię. We własnym zakresie uczył się również francuskiego, łaciny i angielskiego. W tym okresie jego zainteresowania teologiczne skrystalizowały się wokół patrologii, która stała się jego główną dziedziną badań. W 1925 został magistrem teologii.

Praca naukowa W maju 1925 przeniósł się na uniwersytet w Bonn, gdzie kontynuował naukę języków wschodnich i studiował historię religii. W 1926 otrzymał tytuł doktora filozofii. W tym samym roku opublikował pracę na temat Historia monastycyzmu gruzińskiego od jego początku do roku 1064. Przyczynek do historii monastycyzmu wschodniego. Po wyjeździe z Niemiec podjął pracę naukową pod kierunkiem ks. Petersa w bibliotece bollandystów w Brukseli. Uczęszczał również na wykłady na Uniwersytecie Katolickim w Leuven. Gruzińskie rękopisy studiował również w British Museum w Londynie i w bibliotece Bodleana w Oxfordzie.