Nadżerki w gardle i na strunach głosowych mogą wywołać bezgłos. Zmiany skórne, jeśli nie dołączy się zakażenie, goją się bez pozostawienia blizn. Zwykle nie stwierdza się gorączki.
Typy pęcherzycy zwykłej Objawy w pęcherzycy zwykłej nie są jednorodne, co dało podstawy dla wyodrębnienia kilku odmian tej jednostki chorobowej: Pecherzyca bujająca (pemphigus vegetans) - cechuje się występowaniem brodawkujących, przerosłych ognisk w obrębie fałdów skórnych, pachwin i okolic otworów naturalnych ciała, obok wykwitów typowych dla pęcherzycy zwykłej w jej typowej odmianie. Pęcherzyca opryszczkowata (pemphigus herpetiformis) - zmiany rumieniowo- pęcherzykowe występują w układzie opryszczkowatym (kolisty lub obrączkowaty kształt wykwitów). Pęcherzyca brazylijska (endemiczna) (fogo selvagem) - endemicznie występuje w Ameryce Południowej, ma związek z wirusami i jest przenoszona przez ukłucia owadów.
Różnicowanie Pemfigoid (pemphigoid) Rumień wielopostaciowy (erythema multiforme) Zespół Stevensa-Johnsona Pemfigoid bliznowaciejący (pemphigoid cicatricans) Afty (aphtae) Nawrotowa opryszczka błon śluzowych (herpes mucosae oris recidivans)
Leczenie W chwili obecnej stosuje się schematy leczenia ciągłego lub pulsowego oparte na: steroidach (prednizon, deksometazon) immunosupresantach (azatiopryna, cyklofosfamid)