Svevo zdążył opublikować wtedy kilka opowiadań.
Zmarł w 1928 roku w wyniku urazów odniesionych w wypadku samochodowym.
Główną cechę jego twórczości jest bardzo wnikliwa psychologiczna charakterystyka głównych bohaterów, ludzi samotnych i nieprzystosowanych do życia w mieszczańskim społeczeństwie. Bohaterowie Svevo to tzw. inetti – ludzie nieprzystosowani do życia, od początku skazani na klęskę. Styl pisarza cechuje się stosowaniem monologu wewnętrznego i wykorzystywaniem dialektu triesteńskiego.
Powieści 1892 Una vita – Jedno życie (wyd. polskie 1960 r.) 1898 Senilità – Starość (wyd. polskie 2002 r.) 1923 Zeno Cosini – Zeno Cosini (wyd. polskie 1966 r., 2024 r.)
Przypisy
Bibliografia Halina Kralowa, Posłowie, [w:] Italo Svevo, Starość, Warszawa 2002.
Kategoria:Austriaccy menedżerowie Kategoria:Austriaccy prozaicy XIX wieku Kategoria:Austriaccy prozaicy XX wieku Kategoria:Ludzie urodzeni w Trieście Kategoria:Pacyfiści Kategoria:Pisarze związani z Triestem Kategoria:Urodzeni w 1861 Kategoria:Włoscy menedżerowie Kategoria:Włoscy pisarze Kategoria:Włoskie ofiary wypadków drogowych Kategoria:Zmarli w 1928