22 stycznia 1996 koło poselskie przestało istnieć w związku z odejściem (do Nowej Polski) trzech posłów i śmiercią Marka Wielgusa w katastrofie lotniczej. Pod koniec działalności Sejmu II kadencji Republikanie posiadali dwóch przedstawicieli w tej izbie – do Jerzego Eysymontta dołączył Jacek Vieth, który sprawował mandat przez kilka tygodni (po śmierci Tadeusza Kowalczyka).
W 1996 partia podpisała porozumienie o współpracy z Unią Wolności, jednak w wyborach parlamentarnych w 1997 wystartowała wraz z m.in. Unią Polityki Realnej w ramach komitetu wyborczego Unia Prawicy Rzeczypospolitej. Lista ta zdobyła 266 317 głosów, tj. 2,03%, nie przekraczając progu wyborczego.
Na początku 1998 część działaczy partii niezadowolona ze sposobu sprawowania władzy przez jej kierownictwo utworzyła własne ugrupowanie o nazwie Republikanie Rzeczypospolitej Polskiej (partia ta istniała do 2006). Na przełomie lutego i marca tego samego roku Partia Republikanie przyłączyła się do Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego.
Przewodniczący 1994–1996: Zbigniew Religa 1996–1998: Jerzy Eysymontt
Bibliografia
Kategoria:Nieistniejące partie i ugrupowania III Rzeczypospolitej Kategoria:Polskie partie konserwatywno-liberalne