Ta seria znakomitych rezultatów spowodowała, że był jednym z najpoważniejszych kandydatów do meczu o mistrzostwo świata z Alechinem.
W czasie wojny Fine pracował dla Marynarki Wojennej USA. Szacował prawdopodobieństwo występowania niemieckich U-Bootów w określonych akwenach. Wydał dwie książki poświęcone szachom, Modern Chess Openings (Nowoczesne otwarcia szachowe) w 1939 roku i Basic Chess Endings (Podstawowe pozycje gry końcowej) w 1941 roku. Po wojnie rozpoczął studia w zakresie psychologii. Po śmierci Alechina otrzymał zaproszenie do turnieju mającego wyłonić następnego mistrza świata w 1948 roku, jednak nie zdecydował się na udział w tym turnieju. Na jego decyzję być może miały wpływ przegrane mini-mecze z Izaakiem Bolesławskim i Keresem w 1945 i 1946 roku. Fine wydawał się zmęczony szachami turniejowymi, coraz bardziej zajmowała go psychologia. W 1949 roku rozegrał remisowy mecz z Mieczysławem Najdorfem. Dwa lata później zajął czwarte miejsce na turnieju w Nowym Jorku, za Reshevskym, Euwem i Najdorfem. Był to ostatni jego występ w turnieju międzynarodowym. Poświęcił się pracy naukowej, ukończył studia na Uniwersytecie Południowej Kalifornii, uzyskując tytuł doktora psychologii.