Z chwilą jej śmierci i nastaniem panowania dwunastoletniego Piotra II wzrosło znaczenie rosyjskiej arystokracji – wielce podejrzliwej w stosunku do cudzoziemskich naukowców; wydarzenia te były przyczyną cięć funduszy przeznaczonych dla akademii i licznych trudności, wobec których stanął Euler i jego koledzy z uczelni.
Warunki poprawiły się nieco po śmierci Piotra II w 1730 r.; Euler, przechodząc różne stanowiska uczelniane, szybko awansował, by w 1731 r. zostać profesorem fizyki. Dwa lata później Daniel Bernoulli, który miał dosyć panującej w Rosji cenzury i wrogości, z jaką spotykał się w Petersburgu, wrócił do Bazylei. Euler objął po nim wydział matematyki.
7 stycznia 1734 ożenił się z Katarzyną Gsell, córką malarza z petersburskiego gimnazjum, pochodzącą, podobnie jak Euler, z rodziny szwajcarskiej. Młodzi małżonkowie kupili dom nad Newą. Doczekali się w sumie trzynaściorga dzieci, z których tylko pięcioro dożyło do dorosłości.
Berlin