Henryk Lenarciak (ur. 18 czerwca 1933 w Baranowie w ówczesnym powiecie przasnyskim, zm. 3 sierpnia 2006 w Gdańsku) – opozycjonista, pracownik Stoczni Gdańskiej, działacz NSZZ Solidarność, inicjator budowy Pomnika Poległych Stoczniowców w Gdańsku.
Życiorys Był synem Stanisława i Marianny z SobolówStanisław Pajka, Słownik biograficzny Kurpiowszczyzny XX wieku, Kadzidło 2008, s. 579.. Ożenił się z Joanną z Fąków z Orzołka, z którą miał dwóch synów: Wiesława i Dariusza.
Ukończył szkołę podstawową w Baranowie. Zawodu ślusarza wyuczył się w latach 1949–1951 w szkole zawodowej w Szczytnie. Potem uczył się w liceum mechanicznym w Kętrzynie, które skończył w 1952. Pracę w Stoczni Gdańskiej rozpoczął w 1952. W latach 1953–1955 odbył służbę wojskową. W czasie wydarzeń grudnia 1970 był w komitecie strajkowym. Już w 1971 wystąpił z wnioskiem o budowę pomnika Poległych Stoczniowców. W styczniu 1971 był jednym z 80 delegatów, którzy zostali wysłani do Warszawy na rozmowy z Edwardem Gierkiem.