Król Anglii Podczas koronacji Ryszard zakazał Żydom wstępu na uroczystości, ale kilku przedstawicieli tej społeczności przybyło złożyć królowi dary. Według Ralfa z Diceto, dworzanie Ryszarda pobili Żydów i wyrzucili ich z dworu. Kiedy wieść o tym dotarła do króla, kazał on zabić wszystkich Żydów w mieście. W Londynie rozpoczął się pogrom – Żydów bito na śmierć, rabowano i palono żywcem. Żydowskie domy zostały spalone, a ci, którzy przeżyli pogrom, zostali siłą ochrzczeni. Tymczasem Roger z Hoveden obarcza winą za zajścia fanatycznych mieszczan. Król miał ukarać prowodyrów zamieszek i pozwolić ochrzczonym Żydom wrócić do judaizmu. Arcybiskup Canterbury Baldwin z Exeter miał powiedzieć wówczas: Jeśli król nie jest człowiekiem Boga, prędzej będzie człowiekiem diabła, nawiązując do popularnego wówczas powiedzenia, przypisywanego zresztą samemu Ryszardowi, że ród Plantagenetów „wywodzi się od diabła i składa się z diabłów wcielonych”. Pogromy ludności żydowskiej nie ustały – w marcu 1190 doszło do pogromu w Yorku.