Elżbieta Panas (ur. 30 kwietnia 1958 we Wrocławiu) – polska aktorka teatralna, telewizyjna i filmowa, golfistka.
Życiorys Urodziła się we Wrocławiu. W 1984 została absolwentką Studia Wokalno-Aktorskiego przy Teatrze Muzycznym im. Danuty Baduszkowej w Gdyni.
Jej kariera telewizyjno-filmowa zaczęła się od roli kochanki aktora Barnaby (Ignacy Gogolewski) w komedii Sylwestera Chęcińskiego Bo oszalałem dla niej (1980) u boku Zdzisława Wardejna, Gabrieli Kownackiej i Witolda Pyrkosza. W 1981 zadebiutowała na scenie Teatru Muzycznego w Gdyni w roli terrorystki w musicalu Jarosława Kukulskiego Wielki świat. Grywała potem w Teatrze Muzycznym w Gdyni, Wrocławskim Teatrze Muzycznym i Teatrze Nowa Łódź.
W latach 80. na dużym ekranie grała tylko epizody, role kochanek, prostytutek czy barmanek. Szybko więc została zaszufladkowana jako „aktorka od odważnych scen” i stała się etatową „dziewczyną do rozbierania” polskiego kina. W dramacie Wielki Szu (1982) przypadł w udziale niewielki epizod w roli prostytutki, z którą Jurek (Andrzej Pieczyński) spędza noc, a po wszystkim zostawia ją samą w łóżku i rzuca jej na pożegnanie kilka banknotów. W komedii Jak się pozbyć czarnego kota (1984) grała postać powabnej Haliny, żony przyjaciela głównego bohatera (Zdzisław Wardejn).