276–277..
Dawniej bezoary uważano za substancje zapachowe wydzielane przez gruczoły łzowe jelenia szlachetnego: „Bezoarem zwiemy łzy jelenia, skoro połknąwszy węża, płacze wlazłszy gdzie w jezioro”A. Brückner, s.23, za Potockim., a także za źródła magicznej mocy oraz, w krajach Wschodu, leki.
Bezoary w literaturze W serii Harry Potter autorstwa J.K. Rowling bezoar w świecie czarodziejów używany jest jako antidotum na niemal wszystkie trucizny i eliksiry. Harry Potter uratował swojego przyjaciela Rona, podając mu właśnie bezoar.
Jest wymieniany jako wyposażenie alchemickiej pracowni w Narrenturm Andrzeja Sapkowskiego. Także w uniwersum Wiedźmina niektórzy wierzyli w ich magiczne właściwości.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Artykuł w serwisie gastrologia.mp.pl, Wydawnictwo Medycyna Praktyczna
Kategoria:Choroby układu pokarmowego Kategoria:Choroby zwierząt Kategoria:Łowiectwo