Bezoar (arab. bāzahr, pers. bād-zahr) – rzekomy kamień jelitowy, nagromadzenie niestrawionych substancji w układzie pokarmowym zwierząt, w tym ludzi.
Występowanie u człowieka U człowieka bezoary mogą występować w żołądku, przełyku i jelicie. W zależności od składników je budujących wyróżnia się: fitobezoary (najczęstsze) – zawierają włókna roślinne (owoców, zbóż, warzyw) trichobezoary – zawierają włosy farmakobezoary – zawierają leki (np. preparaty zobojętniające zawierające glin, preparaty wapnia, węglan magnezu).
Tworzeniu bezoarów sprzyjają zaburzenia gryzienia i żucia pokarmów (uszkodzenie uzębienia, niedopasowane protezy zębowe), wolna motoryka przewodu pokarmowego w zakresie żołądka, obniżona kwaśność soku żołądkowego, stany po operacjach żołądka, niedoczynność tarczycy, dystrofia miotoniczna, mieszana choroba tkanki łącznej. Chorzy mogą nie mieć żadnych dolegliwości, ale mogą też skarżyć się na nudności, wymioty, upośledzenie apetytu, wzdęcie, nieprzyjemny zapach z ust, uczucie szybkiego nasycenia pokarmem, ból w nadbrzuszu.