W celu zawarcia pokoju wysłano do Francji królową Izabelę.
Izabela wyjechała do Francji w marcu 1325 roku. 31 maja podpisała traktat pokojowy. Edward II wysłał syna do Francji, aby złożył hołd królowi Karolowi IV. To okazało się błędem. Mając u boku najstarszego syna, Izabela ogłosiła, że nie wróci do Anglii, dopóki przebywają w niej Despenserowie. Królowa znalazła stronnika w osobie Rogera Mortimera, 8. barona Wigmore, buntownika z 1321, który na początku 1324 uciekł z Anglii do Francji. Izabela i Mortimer zostali wkrótce kochankami.
Izabela i Mortimer 23 grudnia na dwór angielski przybyli lojalni wobec Edwarda dworzanie Izabeli, którzy poinformowali króla, że Izabela i Mortimer planują inwazję na Anglię. Edward rozpoczął przygotowania do obrony, ale rychło okazało się, jak niewielu ma stronników. Jego syn, książę Edward, odmówił opuszczenia matki. Brat króla, hrabia Kentu, był żonaty z kuzynką Mortimera. Inni baronowie również skłaniali się ku poparciu buntowników. Wielu z nich uciekło z Anglii i dołączyło do Izabeli i Mortimera w Paryżu.