W 1937 współpracował z Naukowym Instytutem Morskim w Warszawie, a w 1937–1938 pracował w referacie prasowym Instytutu Bałtyckiego w Gdyni. W 1938 brał udział w rejsie jachtu harcerskiego Poleszuk, na którym odbył rejs do Senegalu i Gwinei. Latem 1939 powrócił do Warszawy.
W okresie międzywojennym był znanym dziennikarzem i poetą. Opublikował marynistyczne utwory poetyckie: Rejs do Rygi (Poznań 1931), Papierowym okrętem, a Ilustrowany Kurier Codzienny drukował w odcinkach jego powieść Biczmen.
Walczył w kampanii wrześniowej, dostał się do sowieckiej niewoli, przewieziony do łagru Tetkino pod Kurskiem. Przeniesiony do Lublina z powodu wymiany jeńców, udało mu się uciec w 1940. W 1941 wstąpił do ZWZ-AK. W 1943 odbył misję kurierską do Jugosławii.
W okupowanej Warszawie działał w Biurze Informacji i Propagandy ZWZ-AK. Podczas powstania warszawskiego przygotowywał dla radiostacji AK Błyskawica sprawozdania i reportaże z frontu walki i utwory poetyckie oddające przeżycia i nastroje powstańców. Andrzej Pomian nazwał go „poetą powstania warszawskiego”. Zasłynął wierszem pt.