360.
Na emigracji w Moskwie trójka działaczy komunistycznych – Erno Gero, Imre Nagy i Mátyás Rákosi – prowadziła akcję szkoleniową pośród węgierskich jeńców wojennych w ZSRR i propagandową pośród jeszcze walczących oddziałów węgierskich. Dzięki ich działaniom w październiku na stronę radziecką wraz z grupą oficerów przeszedł generał Béla Miklós.
Po przejęciu władzy przez strzałokrzyżowców komuniści włączyli się do antynazistowskiego zbrojnego ruchu oporu. Komuniści zasilili podlegający Frontowi Węgierskiemu Węgierski Narodowy Powstańczy Komitet. Działacze partii zasilili brygady partyzanckie i grupy robotnicze na przedmieściach największych miastFelczak s. 366. Odrębne grupy partyzanckie powstały z byłych jeńców wojennych w ZSRR. Na czele operującego na Rusi Zakarpackiej oddziału im. Franciszka Rakoczego stanął Gyula Uszta, z kolei na Słowacji walczyła licząca 300 żołnierzy jednostka im. Petófiego pod dowództwem Józsefa Fabryego. Część byłych jeńców wzięła udział w słowackim powstaniu narodowym – 100-osobową grupą partyzantów przerzuconych na Słowację z terenu ZSRR dowodził Sandor NógradiFelczak s. 367.