9 sierpnia 1919 Sąd Okręgu Generalnego Warszawskiego postanowił umorzyć sprawę sądową, jaką płk Chromiński wytoczył gen. Listowskiemu w sprawie krzywdzącej opinii na temat jego osoby i dalszej przydatności w Wojsku Polskim. Ten sam sąd nie dopatrzył się zarzucanych przez gen. Listowskiego wad moralnych, jak również rzekomego słabego stanu zdrowia, lecz płk Chromiński na stanowisko dowódcy 22 pp już nie wrócił, choć zaliczono mu okres od zwolnienia z dowództwa 22 pp aż do zakończenia sprawy na poczet służby i dowodzenia pułkiem.
Tuż po sprawie sądowej został przydzielony do Oddziału IV - Głównego Kwatermistrzostwa Naczelnego Dowództwa. 19 września 1919 otrzymał stanowisko Głównego Referenta Zdobyczy Wojennej Frontu Litewsko-Białoruskiego przy Dowództwie Okręgu Etapowego Wilno. 16 grudnia 1919 Generalny Inspektor Piechoty, gen. ppor. Aleksander Osiński wystąpił do Departamentu V Ministerstwa Spraw Wojskowych o przeniesienie płk. Chromińskiego na stanowisko sztabowego oficera inspekcyjnego piechoty w Dowództwie Okręgu Generalnego „Pomorze”.