Dzięki temu rozszerzeniu ulega skala instrumentu oraz łatwiejsze jest wydobycie wszystkich dźwięków chromatycznych.
Skala i technika gry Skala fletu irlandzkiego wynosi co najmniej dwie pełne oktawy skali diatonicznej (standardowo D-dur), czasem więcej. Pozostałe dźwięki wydobyć można przy pomocy chwytów kombinowanych lub używając kluczy (o ile są). Klucze: d#, f, g#, a# i c zapewniają możliwość wydobycia pełnej skali chromatycznej. Oklapowanie stopy daje dodatkowe dźwięki c# i c. Dla wygody grającego stosuje się także dodatkowy klucz f (tzw. "long F") Pod względem manualnym technika gry na flecie irlandzkim jest stosunkowo prosta. Na instrumencie pozbawionym dodatkowego oklapowania palcowanie jest analogiczne (lub zbliżone - zależnie od modelu i egzemplarza) jak na flażolecie (tin whistle). Wraz ze wzrostem ilości klap rosną możliwości instrumentu, ale także trudność gry. Mimo to jest ona jednak mniej skomplikowana, niż w przypadku zwykłego fletu poprzecznego. Stosunkowo trudne jest natomiast zadęcie i prawidłowa intonacja.