Walki pozycyjne trwały do kapitulacji powstania. Batalion utrzymał bronione pozycje. 5 października batalion pancerny „Golski”, jako 1 batalion 72 Pułku Piechoty AK wymaszerował do niewoli przez barykadę na ul. Śniadeckich. Razem z nim wyszła część oficerów Komendy Głównej AK m.in. gen. Tadeusz Komorowski „Bór”.
Ordre de bataille 1 sierpnia VI Zgrupowanie, tworzące 3 batalion pancerny AK przedstawiało się następująco: Dowództwo dowódca – kpt. broni panc. rez. Stefan Golędzinowski „Golski”; zastępca – rtm. rez. kaw. Edmund Hera „Pawłowski”; adiutant – kpr. pchor. Mieczysław Adamski „Pilitowski”; oficer informacyjny – strz. z cenz. Janusz Wakar „Jurgis”; kwatermistrz – ppor. int. rez. Wacław Kossowicz „Karwacki”; oficer gospodarczy – sierż. Władysław Bogusławski „Łajdus”; oficer broni – kpr. pchor. Stanisław Sasin „Niewęgłowski”; lekarz – ppor. rez. lek. Longin Dolny „Daniel”; Wojskowa Służba Kobiet – Barbara Chrzanowska-Kasprowicz „Dorota Nowina”; Kompania techniczno – warsztatowa – dowódca ppor. sł. st. br. panc. Tadeusz Kaniewski „Kuba”; Pluton – dowódca ppor. rez. br. panc. Wiesław Jedliński „Jampolski”; Samodzielny 149 pluton łączności – dowódca kpr. pchor. Eligiusz Bruliński „Zarzycki”; Kompania zabezpieczenia rezerw – dowódca por. piech. rez.