Na podstawie tych danych astronomowie wyznaczyli masy czarnych dziur. W listopadzie 2021 dzięki należącemu do ESO teleskopu VLT oraz zainstalowanego w nim urządzenia MUSE odkryto w tej galaktyce najbliższą Ziemi parę supermasywnych czarnych dziur posiadającą również najmniejszą separację między sobą niż jakikolwiek inny znany obiekt tego typu. Większa czarna dziura posiada masę 154 miliony razy większą od Słońca, a mniejsza posiada 6,4 miliona mas Słońca (dla porównania, centralna czarna dziura Drogi Mlecznej – Sagittarius A* posiada masę około 4 milionów mas Słońca). Spodziewa się, że do połączenia czarnych dziur dojdzie w przeciągu 250 milionów lat.
Już wcześniej podejrzewano, że w galaktyce znajduje się para czarnych dziur, jednak nie było możliwości potwierdzenia ich istnienia z powodu zbyt niskiej ilości wysokoenergetycznego promieniowania pochodzącego z ich najbliższego otoczenia. Uważa się, że odkrycie to może to zwiększyć całkowitą liczbę supermasywnych czarnych dziur znanych w lokalnym Wszechświecie o 30%. Naukowcy spodziewają się, że pomocą przy odkryciu wielu innych par supermasywnych czarnych dziur będzie planowany teleskop ELT.
Zobacz też Lista obiektów NGC
Przypisy
Linki zewnętrzne
7727 Kategoria:Galaktyki spiralne z poprzeczką Kategoria:Gwiazdozbiór Wodnika Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 1785 Kategoria:Zderzenia galaktyk